دانشگاه شیرازپژوهشنامه نظم‌های منطقهای آسیا3134-10391120240922The revival of China from the perspective of the theoretical approach of Realismبازخیزش چین از منظر رویکرد نظری رئالیسم136756010.22099/JAROS.2024.50410.1004FAمحمدزارعدانشجوی دکترای روابط بین الملل، گروه روابط بینالملل، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران ، ایرانغلامعلیچگنی زادهدانشیار روابط بین الملل، گروه روابط بینالملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران ، ایرانJournal Article20240608For almost 500 years, the Chinese empire was the hegemon of the region and the guarantor of regional stability and order both through the exercise of military and economic power, as well as through cultural influence and soft power. The expansion of Western powers, especially Britain, to the East created a significant challenge to China's dominance and the established Chinese order in the early 19th century. Ultimately, this dominance collapsed as a result of increased competition with the West in the two Opium Wars, and the internal decline of the "Qing" dynasty and kingdom, which opened China's doors to the West. The "golden period" of the dominant Chinese order came to an end. This end has been the most bitter and painful issue in the history of China in the last two hundred years, to the extent that it is often referred to as the "century of humiliation," a period that not only caused the collapse of China in its strategic confrontation with the West and the Western order but also transformed China from a great empire into a weak state, a state that was pushed to the margins of international politics for nearly two hundred years.امپراتوری چین قریب به 500 سال هژمون منطقه و ضامن ثبات و نظم منطقهای هم از طریق اعمال قدرت نظامی و اقتصادی و هم از طریق نفوذ و قدرت نرم فرهنگی بود. گسترش قدرتهای غربی به‌خصوص بریتانیا به شرق، چالشی مهم برای تسلط چین و نظم مستقر چینی در اوایل قرن نوزدهم ایجاد کرد و این تسلط درنتیجه افزایش رقابت با غرب در دو جنگ تریاک و همچنین افول داخلی سلسله و پادشاهی «چینگ» که باعث باز شدن درهای چین به روی غرب شد، فروپاشید و دوره «طلایی» نظم مسلط چینی به پایان رسید. این پایان، تلخترین و دردناک‌ترین مسئله در تاریخ دویست سال اخیر چین بوده است تا جایی که از آن به‌عنوان دوره یا «قرن تحقیر» نیز یاد میکنند؛ دورهای که نهتنها باعث فروپاشی این کشور در مواجهه استراتژیک با غرب و نظم غربی شد بلکه همچنین چین را از یک امپراتوری بزرگ به یک دولت ضعیف تبدیل کرد و در نتیجه آن، دویست سال به حاشیه سیاست بینالملل رانده شد. به نظر میرسد با افزایش و انباشت قدرت صورت گرفته به‌خصوص در دو دهه گذشته، چین در حال خروج از حاشیه به متن سیاست بینالملل است؛ نقل و انتقالی که هم میتواند آثار مهمی بر نظام و سیاست بینالملل امروز و هم بر انتخابهای استراتژیک دیگر بازیگران داشته باشد. این مقاله تلاش دارد تا به این سؤال پاسخ دهد که بازخیزش چین و بازگشت این کشور از حاشیه به متن سیاست بینالملل چه آثار و پیامدهایی را برای نظم بینالملل مستقر و انتخابهای استراتژیک بازیگران اساسی موجود در این حوزه دارد؟ فرضیه مورد آزمون این است که بلوغ نهایی فرایند بازخیزش چین نمیتواند یک فرایند و بازخیزش مسالمتآمیز باشد. این مقاله فرضیه مدنظر را با استفاده از رویکرد نظری رئالیسم و روش توصیفی – تحلیلی موردبررسی قرار می‌دهد.https://ijas.shirazu.ac.ir/article_7560_54f71dd7532601674dbfb8bb9f25d8bd.pdfدانشگاه شیرازپژوهشنامه نظم‌های منطقهای آسیا3134-10391120240922Strategic Ambiguity and Deterrence in the Taiwan Straitابهام استراتژیک و بازدارندگی در تنگه تایوان3766756910.22099/ijas.2024.50495.1007FAساراترابیاندانشجوی دکتری روابط بینالملل، گروه روابط بینالملل، دانشگاه آزاد، واحد تهران مرکز، تهران، ایرانرضاجلالیاستادیارگروه روابط بینالملل دانشگاه آزاد، واحد تهران مرکز تهران، ایرانJournal Article20240619This research examines the complex relationship between the United States and China in the Taiwan Strait through a network of geopolitical tensions, economic interdependencies, and regional security considerations. The importance and necessity of analyzing the relations between the United States and China in the Taiwan Strait lies in clarifying the basis of the relations between these two powers, which has important regional and international consequences. The main question that guides this research is: how does strategic ambiguity affect the dynamics of deterrence in the Taiwan Strait? This research aims to investigate the role of strategic ambiguity in the context of deterrence in the Taiwan Strait. The main hypothesis is that strategic ambiguity can increase deterrence by creating uncertainty and increasing the costs of possible aggression, which may lead to instability in the Taiwan Strait. To achieve this goal, quantitative and qualitative analysis will be used, including analysis of documents, policies, expert reviews, and historical case studies.این تحقیق به دنبال بررسی روابط پیچیده بین ایالات‌متحده و چین در تنگه تایوان از طریق شبکهای از تنش‌های ژئوپلیتیک، وابستگی‌های متقابل اقتصادی و ملاحظات امنیتی منطقهای است. اهمیت و ضرورت بررسی روابط ایالات‌متحده و چین در تنگه تایوان به روشن‌تر شدن زیربنای روابط این دو قدرت که پیامدهای مهم منطقهای و بین‌المللی دارد کمک می‌کند. سؤال اصلی که این پژوهش را هدایت می‌کند این است که ابهام استراتژیک چگونه بر پویایی بازدارندگی در تنگه تایوان تأثیر می‌گذارد؟ هدف این تحقیق بررسی نقش ابهام استراتژیک در زمینه بازدارندگی در تنگه تایوان است. فرضیه اصلی این است که ابهام استراتژیک میتواند بازدارندگی را با ایجاد عدم اطمینان و افزایش هزینه‌های تهاجم احتمالی افزایش دهد و منجر به بی‌ثباتی در تنگه تایوان شود. برای دستیابی به این هدف، ترکیبی از تحلیل‌های کمی و کیفی ازجمله تجزیه‌وتحلیل اسناد، خط‌مشی‌ها، بررسی‌های تخصصی و مطالعات موردی تاریخی مورد استفاده قرار خواهد گرفت.https://ijas.shirazu.ac.ir/article_7569_6b4fe9e6983b3715d1f05cf4ddd176d6.pdfدانشگاه شیرازپژوهشنامه نظم‌های منطقهای آسیا3134-10391120240922The Position of the North Pole and the Polar Silk Road in the War of Corridorsجایگاه قطب شمال و راه ابریشم قطبی در جنگ راهگذرها6798765110.22099/ijas.2024.51071.1012FAسید محمد علیمدرسی یزدیدانشجوی کارشناسی علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایرانمانداناتیشه یاراستادیارگروه مطالعات منطقهای، مؤسسه آموزشی عالی بیمه اکو، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایرانJournal Article20240623The main question in this research is: assuming China is under economic blockade by the United States of America and its trading partners such as India, what strategy will China adopt to break free from this blockade? And what impact will this policy have on the future order? The explanation of the Arctic Silk Road and its strategic position in the competition between the centers of economic power has been discussed using the network order approach and a descriptive-analytical research method. It seems that in this economic competition, China is seeking to create a network of interests among stakeholders through the implementation of projects such as the Green Silk Road (GSR), Health Silk Road (HSR), and Digital Silk Road (DSR), it faces fundamental challenges in terms of energy supply and access to global trade routes. These challenges arise from policies such as route deterrence and infrastructure deterrence, as well as the influence of global and domestic public opinion on countries receiving Chinese investment. Implementing the Polar Silk Road project will meet China's basic needs for energy and trade routes and reduce the country's future challenges in navigating strategic routes like the Malacca Strait and the Suez Canal to reach the European market. Moreover, with the initiation of this strategic route, the geopolitical and geo-economic landscape of the world will undergo fundamental changes.با افزایش تنش‌های سیاسی میان کانونهای قدرت اقتصادی در نظم شبکهای حاکم بر روابط بینالملل، شاهد شکلگیری رقابت اقتصادی گستردهای میان این کانونها هستیم. در این میان، چین به‌عنوان یکی از قدرتهای اقتصادی جهان، با محاصره ژئواکونومیک روبهرو شده است. پرسش اصلی در این پژوهش این است که با فرض قرار گرفتن چین در محاصره اقتصادی توسط امریکا و شرکای تجاری آن مانند هندوستان، استراتژی چین برای رهایی از این محاصره چه خواهد بود؟ و این سیاست چه تأثیراتی بر نظم پیشرو خواهد گذاشت؟ در این مقاله با رویکرد نظم شبکهای و روش پژوهش توصیفی-تحلیلی، به تبیین راه ابریشم قطبی و جایگاه استراتژیک آن در رقابت میان کانونهای قدرت اقتصادی پرداخته شده است. به نظر میرسد در این رقابت اقتصادی، درحالی‌که چین با اجرای پروژه‌های راه ابریشم سبز، راه ابریشم سلامت و راه ابریشم دیجیتال به دنبال ایجاد شبکهای از منافع میان بازیگران است، بااین‌همه با توجه به سیاستهایی مانند بازدارندگی راه و بازدارندگی زیرساختی و همچنین تأثیر افکار عمومی جهانی و داخلی بر کشورهای سرمایه‌پذیر از چین، این کشور با چالش اساسی از منظر تأمین انرژی و دسترسی به راه‌های تجارت جهانی روبهرو خواهد شد؛ اما با اجرای پروژه راه ابریشم قطبی، افزون بر تأمین نیازهای اساسی چین به انرژی و راه‌های تجاری، زمینه کاهش چالشهای آینده این کشور درگذر از تنگه مالاکا و کانال سوئز برای دستیابی به بازار اروپا فراهم میشود. همچنین با راه افتادن این مسیر استراتژیک، چهره ژئوپلیتیک و ژئواکونومیک جهان دچار تغییرات بنیادین میشود.https://ijas.shirazu.ac.ir/article_7651_54d0aaa2b1869dbc1efc84816e43f6b5.pdfدانشگاه شیرازپژوهشنامه نظم‌های منطقهای آسیا3134-10391120240922Radio and Iran’s Foreign Policy in the Civilizational Sphere with Emphasis on South Asia (1941-1979)رادیو و سیاست خارجی ایران در حوزه تمدنی آسیای جنوبی (1357-1320)99126758110.22099/ijas.2024.50810.1008FAابراهیمعباسیدانشیار علوم سیاسی، گروه علم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانرضامختاری اصفهانیکارشناسی ارشد تاریخ، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران0000-0002-9828-1810Journal Article20240523Radio is an important medium in relations between countries and an instrument for public diplomacy. The main question is what were the Second Pahlavi’s purposes in using this communication instrument and how was it used in foreign policy with countries in its civilizational and cultural sphere, especially India, Pakistan, Afghanistan, and the USSR (Turkmenistan). The main hypothesis of this article is that the Pahlavi monarchy didn’t define its influential instruments only in the military realm. Instead, it recognized the importance of cultural and propaganda influence, considering Iran’s heritage in culture, art, music, and the Persian language. Policymakers insisted on a combination of the ideology of ancient nationalism and westernization, emphasizing the Pahlavi monarchy, the expansion of the Persian language, and Shiite religion through music, as well as efforts to neutralize neighbors’ propaganda. Research findings indicate that after the establishment of radio in 1940, one of Iran's important objectives was to broadcast in different languages in neighboring countries for Iranian immigrants. Simultaneously, the Pahlavi monarchy tried to expand its cultural influence in the Indian subcontinent and maintain peaceful relations with South Asian countries. The present study provides a different narrative of Iran’s foreign relations through the analysis of radio programs (Radio Mashhad, Gorgan, Zahedan).سؤال مهم این مقاله آن است که اهداف ایران در دوره پهلوی دوم در استفاده از رادیو، این ابزار ارتباطی چه بود و چگونه از آن در روابط با کشورهای حوزه تمدنی و فرهنگی به‌ویژه با کشورهای هند، پاکستان، افغانستان و شوروی (ترکمنستان) بهره می‌برد. هدف، بررسی حوزه تمدنی ایران یعنی آسیای جنوبی و جایگاه آن‌ها در سیاست خارجی ایران عصر پهلوی از 1320 تا 1357 در برنامه‌های رادیویی است. فرض مهم این مقاله آن است که سلطنت پهلوی علاوه بر ابزارهای نظامی، به اهمیت نفوذ سیاسی، تبلیغاتی و فرهنگی با دیپلماسی رسانه‌ای نیز پی برده بود. برنامه‌های رادیویی ترکیبی از ایدئولوژی ملیگرایی باستان‌گرا و تجدد غربی با تأکید بر ترقیات سلطنت پهلوی، گسترش زبان فارسی بیشتر از طریق موسیقی و در اواخر، تبلیغ برخی انگاره‌های مذهب شیعه و تلاش برای خنثی‌سازی تبلیغات سوء همسایگان بود. در این مقاله، این موضوع در چارچوب دیپلماسی رسانه‌ای که از ابزارهای دیپلماسی عمومی و بر مبنای قدرت نرم است به آزمون گذاشته میشود. از منظر نظری، رابطه رسانه با سیاست خارجی مبتنی بر تأثیرگذاری، تأثیرپذیری و ارتباط متقابل است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد رادیو و برنامه‌های آن به‌عنوان مهم‌ترین ابزار ارتباطی با افکار عمومی در این مقطع بیشتر به‌عنوان متغیری وابسته به سیاست خارجی پهلوی دوم بود. سلطنت پهلوی با تولید برنامه در رادیو، حفظ روابط مسالمتآمیز با کشورهای جنوب آسیا، گسترش نفوذ فرهنگی ایران در شبهقاره هند خنثی‌سازی تبلیغات شوروی را در رادیوی مشهد، گرگان و زاهدان دنبال می‌کرد. این امر، چشمانداز جدیدی برای بررسی روابط ایران با این کشورها ارائه می‌دهد. داده‌ها بر اساس دسترسی به اسناد فارسی در مراکز اسنادی داخل ایران جمع‌آوری، تنظیم و تحلیل شده است.https://ijas.shirazu.ac.ir/article_7581_644c401024ad78b7f6eeea9f3a62f7a4.pdfدانشگاه شیرازپژوهشنامه نظم‌های منطقهای آسیا3134-10391120240922Makran Region; The Center of New Competitions in Asiaمنطقه مکران؛ کانون رقابت‌های جدید در آسیا127154757010.22099/ijas.2024.50428.1005FAمظفرحسنونددکترای تخصصی اندیشه سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانJournal Article20240609In the past two decades, the shape and nature of regions in Asia have changed significantly, and the position of regions in Asia has also shifted. Nevertheless, the type of competition in the Makran and Middle East regions is more distinct from the other two regions due to the relative distance between the great powers and the emergence of regional powers, making the number of actors and the nature of competition more complex. With the intensification of competition, efforts to gain a larger share in these areas are increasing. Therefore, this study evaluates how, in the context of analyzing the current international system in Asia, the position of the Makran region (centered in southeastern Iran) and the relations between Asian actors (especially China) are evolving. In response, the proposed hypothesis is that the position of new regions in Asia, particularly in the Makran region (southeastern Iran), has changed, and a complex form of competition is emerging, which differs from the classical order.در دو دهه حاضر، شکل و ماهیت مناطق در آسیا تغییر چشمگیری پیدا کرده و با تغییرات ایجادشده، جایگاه مناطق در آسیا دگرگون شده است، بااین‌وجود، نوع رقابت در دو منطقه مکران و خاورمیانه متفاوتتر از دو منطقه دیگر است، زیرا به دلیل دوری نسبی قدرتهای بزرگ و ظهور قدرتهای منطقهای، تعدد بازیگران و نوع رقابتها پیچیدهتر شده و با تشدید رقابتها، تلاشها برای سهم‌خواهی بیشتر در این مناطق در حال افزایش است. این مقاله با هدف تحلیل وضعیت کنونی نظم بین‌المللی در آسیا، سعی در ارائه پاسخ به این پرسش دارد که جایگاه منطقه مکران (با محوریت جنوب شرق ایران) در نوع مناسبات بازیگران آسیایی (به‌ویژه چین) چگونه است؟ در پاسخ، فرضیه مطروحه عبارت است از اینکه، جایگاه مناطق جدید در آسیا به‌ویژه در منطقه مکران (جنوب شرق ایران) تغییر یافته و شکل پیچیدهای از رقابتها در حال شکلگیری است که با نظم کلاسیک در تمایز است.https://ijas.shirazu.ac.ir/article_7570_3f4dcd6cb93c8d30f69ade2842c98d70.pdfدانشگاه شیرازپژوهشنامه نظم‌های منطقهای آسیا3134-10391120240922Pathology of Iran's regional-Asian leadership inspired by positioning theoryآسیب‌شناسی رهبری منطقهای- آسیایی ایران با الهام از نظریه جایگاه‌یابی155186758910.22099/ijas.2024.50260.1001FAسیروسبنیادیدانشجوی دکتری علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانJournal Article20240526Both before and after the Islamic Revolution, reaching regional and Asia leadership has always been a goal for the Islamic Republic of Iran. Iran has geopolitical, natural, and even cultural and civil capacities and potentials to play this role. However, the inappropriate use of these potentials in the last 100 years has prevented Iran from reaching this goal and even caused serious challenges to its development. Therefore, in this study, the main question is what limitations and challenges Iran has to face for regional and Asia leadership. The reasoning in this study is that Iran tends to be the leader and has sufficient natural and human resources; however, the country is not able to apply potential abilities and turn them into actual ones; also, Iran is too idealistic in pursuing leadership and does not consider the real abilities and conditions of the country; therefore, not only has Iran had problems in regional leadership, but also has been deprived of international capacities because of provoking worldwide tensions and the negative views to the country. Such views have led to entrenchment and hostility against Iran and have made the development of the country a challenge.چه قبل از انقلاب و چه بعد از آن، همواره یکی از اهداف و آرمان‌های جمهوری اسلامی ایران دستیابی به رهبری منطقهای و جهانی بوده است. ایران از ظرفیت‌ها و پتانسیل‌های طبیعی، ژئوپلیتیک و حتی فرهنگی و تمدنی لازم برای ایفای این نقش حداقل در منطقه و آسیا برخوردار است. منتها عدم استفاده درست از این ظرفیت‌ها طی یک سده اخیر نهتنها ایران را از این مهم بازداشته بلکه حتی چالشهای بسیاری برای توسعه آن نیز ایجاد کرده است. لذا سؤال اصلی این مقاله بدین گونه است که ایران برای رهبری منطقهای و آسیایی با چه محدودیت‌ها و چالش‌هایی مواجه است؟ استدلال مقاله بر آن است که علیرغم تمایل ایران به رهبری و داشتن منابع طبیعی و انسانی لازم، عدم بالفعل‌سازی ظرفیت‌ها از یک‌سو و پی‌گیری آرمانی و شعاری رهبری بدون توجه به توان عملی و شرایط کشور از سوی دیگر، نهتنها ایران را در دستیابی به رهبری منطقهای بازداشته، بلکه حتی با ایجاد نگاه منفی نسبت به کشور و دامن زدن به تنش‌ها و حساسیت‌های منطقهای و جهانی به جبهه‌گیری‌ها و دشمنی‌هایی علیه کشور منجر شده که حتی توسعه حداقلی کشور را با مشکل مواجهه کرده است.https://ijas.shirazu.ac.ir/article_7589_683c5fc3ca73cb9890a0c9e44351f61c.pdfدانشگاه شیرازپژوهشنامه نظم‌های منطقهای آسیا3134-10391120240922The Normalization of Arab-Israeli Relations and Iran's Power Equation in the Asian Regionواکاوی تهدیدات و فرصت‌های عادی‌سازی مناسبات اعراب و اسرائیل برای سیاست خارجی ایران در منطقه آسیا187220759410.22099/ijas.2024.50371.1003FAحسنآرایشدکترای تخصصی علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانJournal Article20240604Some events at the level of the international system always affect the national security of other actors. The process of normalization of relations between Arab countries and Israel is presented as an important issue for decision-makers in the field of foreign policy of the Islamic Republic of Iran. Nevertheless, in the new situation where the process of normalization of relations between Arab countries and Israel has been initiated, one of the main and perhaps the most important drivers can be assessed as the antagonism towards the Islamic Republic of Iran in the Asian region. Therefore, this article seeks to answer the question of what stages of tension and cooperation the relations between the Arabs and Israel have historically and politically gone through, and what security threats and opportunities the normalization of relations between the Arabs and Israel presents for Iran at the level of the Asian region. The research method of this article is descriptive and analytical.همواره برخی رخدادها در سطح نظام بینالملل، امنیت ملی دیگر بازیگران را تحت تأثیر قرار می‌دهد. روند عادی‌سازی مناسبات میان کشورهای عربی با اسرائیل از جمله این رخدادهاست که به‌عنوان یک مسئله مهم برای تصمیم‌سازان عرصه سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران مطرح میشود. بااین‌وجود، در وضعیت جدید که روند عادی‌سازی مناسبات میان کشورهای عربی با اسرائیل کلید خورده است، بدون تردید می‌توان یکی از اصلی‌ترین و شاید مهم‌ترین پیشران‌ها را ضدیت با جمهوری اسلامی ایران در منطقه آسیا مورد ارزیابی قرار داد. ازاین‌رو این مقاله در پی پاسخ به این سؤال است که مناسبات میان اعراب و اسرائیل ازنظر تاریخی و سیاسی چه مراحلی از تنش و همراهی را سپری کرده و عادی‌سازی مناسبات میان اعراب و اسرائیل چه تهدیدات و فرصت‌های امنیتی را برای ایران در سطح منطقه آسیا به همراه دارد؟ روش پژوهش این مقاله توصیفی تحلیلی است.https://ijas.shirazu.ac.ir/article_7594_1c738044df72a30540d0390ba29111a8.pdfدانشگاه شیرازپژوهشنامه نظم‌های منطقهای آسیا3134-10391120240922India's Economic Diplomacy in Israel (from 2014 to 2023)دیپلماسی اقتصادی هندوستان در اسرائیل (از 2014 تا 2023)221244759710.22099/ijas.2024.50872.1009FAپرهامپوررمضاندکترای تخصصی علوم سیاسی، پژوهشگر گروه کشمکش و همکاری در خاورمیانه، مرکز پژوهش‌های علمی و مطالعات استراتژیک خاورمیانه، تهران، ایرانJournal Article20240801With the collapse of the Soviet Union and the beginning of the era of globalization, the multilateralism approach was formed in international relations, and economic diplomacy became more important as a tool to expand economic cooperation among countries and realize their interests. India has increasingly engaged with Israel, using economic diplomacy to secure energy security, pursue strategic interests, and advance its development-oriented foreign policy. On the other hand, Israel has expanded its economic relations with other countries to improve its geopolitical position. The main question of this research is: what are the characteristics of India's economic diplomacy strategy towards Israel, and what goals does it aim to achieve? This research was carried out qualitatively and with a descriptive-analytical approach, and its information was collected from various sources such as books, articles, and reports. This research shows that using its smart power, India seeks to adopt Israel’s right-wing as a suitable governance model, spread Indian culture in Israel, and create strategic depth against China.از سال 2014 که نارندرا مودی به‌عنوان نخست‌وزیر هندوستان انتخاب شد، روابط اقتصادی و دیپلماتیک میان هندوستان و اسرائیل به‌طور چشمگیری گسترش یافته است. این تحولات نهتنها به تحکیم روابط دوجانبه کمک کرده بلکه تأثیرات متعدد سیاسی، اقتصادی و فرهنگی را نیز به همراه داشته است. هندوستان به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین اقتصادهای درحال‌توسعه، به دنبال گسترش نفوذ خود در عرصه بین‌المللی است و اسرائیل به‌عنوان یک ساختار پیشرفته با فناوری‌های نوین، به‌عنوان یک شریک استراتژیک در این راستا شناخته میشود. با توجه به این موارد، پرسش اصلی در این پژوهش آن است که راهبرد دیپلماسی اقتصادی هند در برابر اسرائیل دارای چه ویژگی‌هایی و تبیین‌کننده چه اهدافی است؟ روش پژوهش استفاده‌شده در این مقاله کیفی و با رویکرد توصیفی-تحلیلی است. همچنین ابزار گردآوری اطلاعات در این مقاله، کتب، مقالات، گزارش‌ها و پایگاه‌های اینترنتی است. این پژوهش می کوشد تا این فرضیه را به آزمون بگذارد که دیپلماسی اقتصادی هندوستان در برابر اسرائیل از سال 2014 تا 2023 تأثیر مثبتی بر روی روابط اقتصادی دوجانبه و توسعه فناوری‌های نوین داشته است. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که هندوستان به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین بازارهای جهان، به دنبال جذب سرمایه‌گذاری‌های اسرائیلی و فناوری‌های پیشرفته این کشور بوده است. این تعاملات نشان‌دهنده وابستگی متقابل در زمینه‌های فناوری، کشاورزی و دفاع است.https://ijas.shirazu.ac.ir/article_7597_ac07cd6dd660cb7ddf8c9f43d9216467.pdfدانشگاه شیرازپژوهشنامه نظم‌های منطقهای آسیا3134-10391120240922Discourse Moments of the "New Geometry of Power" in Ayatollah Khamenei's Thoughtوقته‌ها و مختصات گفتمان هندسه جدید قدرت در اندیشه آیت‌الله خامنه‌ای245276763810.22099/ijas.2024.50456.1006FAاکبراشرفیدانشیار دانشکده علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، تهران، ایرانعلیرضامظفری نیکودانشجوی دکترای اندیشه سیاسی، دانشکده علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، تهران، ایرانJournal Article20240611Simultaneously with the emergence of new actors and the growth of regional powers, the former structures in the arrangement of power in the international system have changed, and the world has inevitably entered a new space, which is referred to as the "new geometry of global power." In the opinion of Ayatollah Khamenei, the current order is doomed to decline, and the discourse of the Islamic Revolution of Iran, by challenging the established order, seeks to change the procedures governing the arrangement of powers. These discourse actions are articulated in the form of moments such as the theory of the historical turn, the decline of American hegemony, the transfer of power to the East (China-Russia), the emergence of new coalitions against the system of domination, and the formation of a chain of equivalence of meanings. The problem of this research is to investigate how the process of stabilizing these moments and the hegemonization of the discourse of the new geometry of power occurs in the thought of Ayatollah Khamenei. The research results confirm the relative compatibility of the three-stage pattern of hegemonic discourses: first, the criticism of the existing order; second, demarcation and othering with enemies; and third, the closure of meanings and the hegemonization of the new discourse. This research's theoretical framework is Laclau and Mouffe's discourse theory.هم‌زمان با ظهور بازیگران چندجانبه‌گرا و رشد قدرتهای منطقهای، ساختارهای سابق در چینش قدرت در نظام بینالملل تغییر کرده و جهان، ناگزیر وارد فضای جدیدی شده است که از آن به‌عنوان هندسه جدید قدرت جهانی یاد میکنند. هندسه جدید قدرت، جدا از توانایی ساخت بستر مناسب جهت ظهور قدرتهای نوپدید به‌مثابه یک نزاع گفتمانی عمل کرده و ظرفیت تشریح قطب‌بندی‌های جدید را دارد. در اندیشه آیت‌الله خامنه‌ای، نظم کنونی در روابط بینالملل غیرعادلانه بوده و بر اساس سنت الهی -تاریخی محکوم به زوال است و گفتمان انقلاب اسلامی ایران با به چالش کشیدن ارکان نظم مستقر، درصدد تغییر رویه‌های حاکم بر چینش قدرت‌هاست. این کنش‌های گفتمانی در قالب وقته‌هایی مانند نظریه پیچ تاریخی، افول هژمونی آمریکا، انتقال قدرت از غرب به شرق (چین-روسیه)، پیدایش قدرتهای نوظهور، پیدایش ائتلاف‌های جدید ضد نظام سلطه، تعامل‌گرایی ضد نظام سلطه و با تشکیل زنجیره هم‌ارزی معانی، مفصل‌بندی می‌شوند و گفتمان جدیدی را هژمونیک خواهند کرد. مسئله این پژوهش، بررسی چگونگی فرآیند تثبیت وقته‌ها و هژمونیک شدن گفتمان هندسه جدید قدرت در اندیشه آیت‌الله خامنه‌ای است. نتایج تحقیق، مؤید وجود تطابق نسبی الگوی سه مرحله‌ای هژمونیک شدن گفتمان‌ها، یعنی یکم؛ نقد نظم موجود، دوم؛ مرزبندی و غیریت‌سازی با دشمنان و سوم؛ انسداد معانی و هژمونیک شدن گفتمان جدید است. چارچوب نظری این پژوهش نظریه گفتمان لاکلائو و موفه است.https://ijas.shirazu.ac.ir/article_7638_a1d308192083f24f19c08bb0c2edd74d.pdfدانشگاه شیرازپژوهشنامه نظم‌های منطقهای آسیا3134-10391120240922China's Cultural Diplomacy as a Tool to Delegitimize the United States' Buck-Passing System in East Asiaدیپلماسی فرهنگی چین به‌مثابه ابزار مشروعیت‌زدایی از نظام احاله مسئولیت ایالات‌متحده آمریکا در شرق آسیا277308764210.22099/ijas.2024.50939.1011FAمرتضیاسمعیلیاستادیار علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز ، ایرانفاطمهنقی بیرانونددانشجوی کاشناسی ارشد روابط بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانJournal Article20240609Due to the growth of China as an influential power at the regional and international levels, a kind of "threat perception" has formed around this country. In response to this perceived threat, the United States has used the strategy of "buck-passing" to curb China's power. On the other hand, China has used "cultural diplomacy" as its main tool to reduce this perception of threat and counter the American strategy. This article examines how China's cultural diplomacy works in dealing with the American buck-passing system. Based on the descriptive-explanatory approach and the theoretical framework of offensive realism, the findings of this research show that China, through cultural diplomacy— including the doctrine of peaceful emergence, peripheral diplomacy, promoting Chinese language and culture through the Confucius Institute, and creating new concepts in foreign policy— is trying to neutralize and delegitimize America's buck-passing strategy and reduce the threats directed towards itself.با توجه به رشد چین به‌عنوان یک قدرت تأثیرگذار در سطح منطقهای و بین‌المللی، نوعی «تصور تهدید» از این کشور شکل گرفته است. ایالات‌متحده در پاسخ به این تصور تهدید، از استراتژی «احاله مسئولیت» استفاده کرده تا قدرت چین را مهار کند. در مقابل، چین با هدف کاهش این تصور تهدید و مقابله با استراتژی آمریکا، از «دیپلماسی فرهنگی» به‌عنوان ابزار اصلی خود بهره برده است. این مقاله به بررسی این پرسش می‌پردازد که چگونه دیپلماسی فرهنگی چین در مقابله با نظام احاله مسئولیت آمریکا عمل می‌کند. بر اساس رویکرد توصیفی-تبیینی و چارچوب نظری رئالیسم تهاجمی، یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهند که چین با استفاده از دیپلماسی فرهنگی، ازجمله دکترین ظهور مسالمتآمیز، دیپلماسی پیرامونی، ترویج زبان و فرهنگ چینی از طریق مؤسسه کنفوسیوس و خلق مفاهیم جدید در سیاست خارجی، سعی در خنثی‌سازی و مشروعیت‌زدایی از استراتژی احاله مسئولیت آمریکا و کاهش تهدیدهای نسبت به خود دارد.https://ijas.shirazu.ac.ir/article_7642_e41d55857e882406dcaee7c237858eae.pdfدانشگاه شیرازپژوهشنامه نظم‌های منطقهای آسیا3134-10391120240922Exploring Trojan Horses in Asia: An Analysis of Israeli-Iranian Confrontations Post the Stuxnet Attackاسب‌های تروای سایبری در آسیا: تحلیلی از رویارویی اسرائیل و ایران پس از حمله استاکس نت309336764610.22099/ijas.2024.51157.1014FAمسیحمیرزائیدانش آموخته کارشناسی ارشد علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز ، ایرانسید یوسفقرشیاستادیار روابط بین الملل، گروه علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانJournal Article20240914The competition among major powers to acquire nuclear capabilities has shifted from Europe to Asia over time. The addition of India, Pakistan, North Korea, and Israel has resulted in two-thirds of the world's nuclear countries being located in Asia. Although the NPT regime was established to ensure the peaceful management of atomic threats, some political entities, such as Israel, managed these threats independently. It is important to examine how Israel has managed nuclear threats because it signifies a transformation in the realm of security. Israel has influenced this development by utilizing cyber Trojan horses, particularly the Stuxnet worm, against Iran's nuclear program. In this article, the authors examine the impact of the Stuxnet attack on Iran's nuclear program and its influence on the realm of security and the Iran-Israel conflicts. The findings indicate that cyber issues have become part of security discussions in Asia after the Stuxnet attack. Iran, in response, aimed to deal with threats by bolstering its cybersecurity infrastructure, establishing a cyber army, and investing in its cyber capabilities. This has led to the occurrence of the Iran-Israel cyber war and the normalization of the use of Trojan horses in Asia as a consequence of these policies. This article relies on a descriptive-analytical method using library data.رقابت اروپامحور قدرتهای بزرگ برای دستیابی به قابلیت‌های هسته‌ای با گذر زمان به آسیا منتقل شد. اضافه شدن هند، پاکستان، کره شمالی و اسرائیل سبب شده که در حال حاضر دوسوم کشورهای هسته‌ای جهان، آسیایی باشند. هرچند رژیم ان‌پی‌تی جهت تضمین مدیریت صلح‌آمیز تهدیدات هسته‌ای تأسیس شد، برخی موجودیت‌های سیاسی همچون اسرائیل به‌صورت خودبنیاد، تهدیدهای هسته‌ای را مدیریت کردند. بررسی شیوه مدیریت تهدیدهای هسته‌ای توسط اسرائیل اهمیت دارد، زیرا یک دگرگونی در قلمرو تأمین امنیت را رقم زد. اسرائیل به کمک اسب‌های تروای سایبری، به‌ویژه به‌کارگیری کرم استاکس‌نت علیه برنامه هسته‌ای ایران، این تحول را شکل داد. در این مقاله، چنین تحولی در پرتو سؤال «حمله استاکس‌نت به برنامه هسته‌ای ایران چه تحولی را در قلمرو امنیت و منازعات ایران- اسرائیل رقم زد» بررسی شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که پس از حمله استاکس‌نت، آسیا شاهد ورود موضوعات سایبری به قلمرو امنیت شد و ایران به‌عنوان کشور آماج این تهدیدها، به مدد تقویت زیرساخت‌های امنیت سایبری، تأسیس ارتش سایبری، بازنگری و سرمایه‌گذاری در توانمندی‌های سایبری به مدیریت این تهدیدها پرداخت. وقوع جنگ سایبری ایران- اسرائیل و عادی‌سازی کاربرد ترواها در آسیا پیامد اتخاذ این سیاست‌ها بوده است. روش مقاله حاضر توصیفی-تحلیلی است و از داده‌های کتابخانه‌ای بهره گرفته شده است.https://ijas.shirazu.ac.ir/article_7646_1bd62dc8fb951b8c222af19688cd9474.pdfدانشگاه شیرازپژوهشنامه نظم‌های منطقهای آسیا3134-10391120240922Politicization of the International Human Rights System and the Blatant Violation of Human Rights in Myanmarنقض فاحش حقوق بشر در میانمار در پرتو سیاست‌زدگی نظام حقوق بین‌المللی بشر337366776510.22099/ijas.2024.7765FAشهرزادنجفیدانشجوی دکتری حقوق عمومی و بینالملل، بخش حقوق عمومی، دانشکده حقوق، اقتصاد و مدیریت، دانشگاه لورن، متز، فرانسهJournal Article20240511Human rights are among the oldest and most fundamental needs of mankind, formed within human existence. Despite the progress that has occurred in the area of guaranteeing human rights globally, these rights are occasionally abused in various parts of the world, with one of the primary examples of such abuse being the vast violation of human rights in Myanmar and the brutal slaughter of the country's Muslims by the central government. The present study aims to elaborate on the aspects of the international human rights system being politicized and the gross violations of these rights in Myanmar, based on human rights principles and regulations, as well as the effect of the exertion of power on these gross violations and the politicization of international human rights. Using a descriptive-elucidative method, this study seeks to find answers to the questions of what factors have primarily influenced the increase in blatant human rights violations within the international legal system, considering Myanmar as a case study, and what factors have led to the politicization of international law regarding the ruthless slaughter of Myanmar’s Muslims. In response to these questions, a hypothesis is proposed, suggesting that the politicization of the international human rights system and the significant influence of power relations and state interests have led to the occurrence of clear human rights violations, such as the violation of Muslims' rights in Myanmar. The study's findings indicate that the increase in blatant human rights violations within the international legal system, with Myanmar as an example, has been largely influenced by political factors, the interests of major countries, economic considerations, and the unfortunate experience of the emergence of extremist Islamic groups. Additionally, the fear of terrorism's spread, particularly among non-Muslim countries (in Europe, the US, India, Russia, and China), has led to global passivity on this issue. Furthermore, the weak response from Islamic countries has exacerbated the situation, leaving the shelterless Muslims vulnerable to various atrocities.حقوق بشر ازجمله قدیمی‌ترین و بنیادی‌ترین خواسته‌های نوع بشر بوده که در وجود انسان‌ها شکل گرفته است. علیرغم پیشرفت‌هایی که در زمینه تضمین حقوق بشر در جهان رخ داده است، این حق، در برخی مناطق جهان مورد تجاوز قرار می‌گیرد که یکی از اصلی‌ترین نمونه‌های تجاوز به این حق، نقض گسترده حقوق بشر در کشور میانمار و کشتار بی‌رحمانه مسلمانان این کشور توسط حکومت مرکزی بوده است. هدف این مقاله تبیین ابعاد سیاست‌زدگی حقوق بینالملل بشر و نقض فاحش آن در میانمار بر اساس اصول و قواعد حقوق بشر و همچنین تأثیر اعمال قدرت‌ها است. این پژوهش با بهره‌گیری از روش توصیفی - تبیینی سعی در ارائه پاسخ به این پرسش دارد که افزایش نقض فاحش حقوق بشر در نظام حقوق بینالملل با نمونه میانمار عمدتاً تحت تأثیر چه عاملی بوده است؟ در پاسخ به این سؤال، این فرضیه مطرح شده است که سیاست‌زدگی نظام حقوق بینالملل بشر و تأثیرپذیری شدید این نظام از روابط قدرت و منافع دولت‌ها سبب شده تا در مواردی مانند نقض حقوق مسلمانان در میانمار نقض فاحش حقوق بشر رخ دهد. یافته‌های پژوهش حاضر بیانگر آن است که افزایش نقض فاحش حقوق بشر در نظام حقوق بینالملل با نمونه میانمار عمدتاً تحت تأثیر سیاست و منافع قدرتهای بزرگ، عامل اقتصادی و تجربه ناگوار ظاهر شدن گروه‌های اسلامی افراطی و واهمه کشورهای مختلف به خصوص غیرمسلمان (اروپا، آمریکا هندوستان، روسیه و چین) از رواج پدیده تروریسم است که باعث انفعال جامعه جهانی در این زمینه شده است.https://ijas.shirazu.ac.ir/article_7765_ebdfddb87f5b68d309d6f1898707cd8d.pdf