نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• پرهام پوررمضان ¹
• ماندانا تیشه یار ²

¹ دکترای تخصصی علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران،ایران

² استادیار، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

چکیده

مقدمه: در دهه‌های اخیر، روابط اقتصادی میان هند و امارات متحده عربی به‌عنوان یکی از مهم‌ترین نمونه‌های همکاری منطقه‌ای در خاورمیانه و آسیای جنوبی رشد چشمگیری داشته است. امارات باتوجه‌به موقعیت استراتژیک خود در مسیر تجارت جهانی و دسترسی به بازارهای خلیج‌فارس، همواره یکی از شرکای اصلی هند درزمینه سرمایه‌گذاری، تجارت و انرژی بوده است. از سال 2014 به بعد، دولت هند با سیاست‌های فعال اقتصادی و تجاری، تلاش کرده است تا دیپلماسی اقتصادی خود را تقویت کند و روابط دوجانبه با امارات را در قالب سرمایه‌گذاری مشترک، پروژه‌های زیرساختی و توسعه تبادلات تجاری متنوع ارتقا دهد. این دوره همچنین با تمرکز هند بر ایجاد اتحادهای اقتصادی منطقه‌ای و استفاده از دیپلماسی اقتصادی برای افزایش نفوذ در خاورمیانه همراه بوده است. این پژوهش با هدف تحلیل و ارزیابی دیپلماسی اقتصادی هند در امارات متحده عربی طی سال‌های 2014 تا 2022 انجام می‌شود. اهداف اصلی شامل بررسی سیاست‌ها و راهبردهای اقتصادی دولت هند، شناسایی مولفه‌های موفقیت و چالش‌های موجود در روابط اقتصادی دوجانبه و تحلیل اثرگذاری این دیپلماسی بر تجارت، سرمایه‌گذاری و همکاری‌های انرژی است. همچنین پژوهش تلاش می‌کند تا نشان دهد چگونه تعاملات اقتصادی هند با امارات در سطح منطقه‌ای و جهانی موجب تقویت جایگاه هند در خاورمیانه شده و چه درس‌هایی برای سیاست‌گذاران درزمینهٔ دیپلماسی اقتصادی ارائه می‌دهد.
 روش‌: روش پژوهش کیفی یک رویکرد عمیق و توصیفی است که به بررسی پدیده‌ها در زمینه‌های طبیعی و واقعی می‌پردازد. این روش معمولاً به‌جای اعداد و آمار، به داده‌های متنی، گفتاری یا تصویری تکیه دارد و تلاش می‌کند معنا، تجربه‌ها و دیدگاه‌های افراد را به طور جامع درک کند. پژوهشگر در این روش نقش فعال دارد و از طریق مشاهده، مصاحبه، گروه‌های متمرکز یا تحلیل اسناد اطلاعات جمع‌آوری می‌کند. در پژوهش کیفی، تحلیل داده‌ها فرآیندی تدریجی و تعاملی است که شامل دسته‌بندی، کدگذاری و استخراج موضوعات و الگوهای معنادار می‌شود. این روش به پژوهشگر امکان می‌دهد پیچیدگی‌ها، زمینه‌ها و روابط پنهان میان مفاهیم را شناسایی کند و تفسیرهای غنی و عمیق از واقعیت‌های اجتماعی ارائه دهد. انعطاف‌پذیری روش کیفی باعث می‌شود پرسش‌های پژوهشی در طول مطالعه اصلاح یا توسعه یابند. یکی از ویژگی‌های مهم پژوهش کیفی اعتبارسنجی از طریق دقت، بازنگری و بررسی دقیق داده‌ها است. پژوهشگر با بازخورد از مشارکت‌کنندگان، استفاده از چندین منبع داده و بازبینی یافته‌ها، صحت نتایج را افزایش می‌دهد. این رویکرد برای مسائل انسانی، اجتماعی و فرهنگی که داده‌های کمی نمی‌توانند آن‌ها را به طور کامل تبیین کنند، مناسب است و موجب تولید دانش زمینه‌ای و غنی می‌شود.
یافته‌ها: تحلیل دیپلماسی اقتصادی هند در امارات متحده عربی طی سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۲ نشان می‌دهد که این کشور با اتخاذ راهبردهای متنوع، موفق به گسترش روابط تجاری و سرمایه‌گذاری با امارات شده است. حجم تجارت دوجانبه در این دوره به طور مداوم افزایش‌یافته و هند توانسته بخش قابل‌توجهی از واردات انرژی و صادرات کالاهای صنعتی و خدماتی خود را از طریق امارات مدیریت کند. همچنین سرمایه‌گذاری مشترک در پروژه‌های زیرساختی، فناوری اطلاعات و انرژی‌های نو سبب تقویت روابط اقتصادی و افزایش نفوذ هند در خاورمیانه شده است. علاوه بر این، دیپلماسی اقتصادی هند با تمرکز بر توافق‌های تجاری و همکاری‌های منطقه‌ای، چالش‌های ناشی از رقابت با سایر کشورهای آسیایی و تأثیر نوسانات بازار انرژی را تا حدی کاهش داده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که استفاده از ابزارهای دیپلماسی اقتصادی مانند مشارکت در نمایشگاه‌ها، کنفرانس‌ها و مذاکره مستقیم با نهادهای اماراتی باعث ایجاد شبکه‌های تجاری پایدار و افزایش اعتماد متقابل شده است. به‌طورکلی، این دوره بیانگر موفقیت هند در تثبیت جایگاه اقتصادی خود در امارات و بهره‌گیری از فرصت‌های منطقه‌ای برای توسعه روابط اقتصادی بلندمدت است.
نتیجه‌گیری: بررسی دیپلماسی اقتصادی هند در امارات متحده عربی طی سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۲ نشان می‌دهد که سیاست‌های فعال و راهبردی این کشور توانسته است روابط تجاری و سرمایه‌گذاری دوجانبه را به طور قابل‌توجهی تقویت کند. دستاوردهای این دوره شامل افزایش حجم تجارت، توسعه پروژه‌های مشترک و ارتقای همکاری در حوزه انرژی و فناوری بوده است. علاوه بر این، استفاده از ابزارهای دیپلماسی اقتصادی و تعامل مستمر با نهادهای اماراتی موجب ایجاد شبکه‌های پایدار تجاری و افزایش نفوذ هند در منطقه شده است. به‌طورکلی، این روند نشان می‌دهد که دیپلماسی اقتصادی هوشمندانه می‌تواند نقش مؤثری در تقویت جایگاه کشورها در عرصه بین‌المللی و بهره‌برداری از فرصت‌های منطقه‌ای داشته باشد.

کلیدواژه‌ها

• دیپلماسی اقتصادی
• هندوستان
• خلیج فارس
• امارات متحده عربی
• وابستگی متقابل

موضوعات

• اقتصاد سیاسی بین المللی در آسیا

عنوان مقاله [English]

Economic Diplomacy of India in the United Arab Emirates (2014-2022)

نویسندگان [English]

• parham pourramezan ¹
• mandana tishehyar ²

¹ PhD in Political Science, Department of Law and Political Science, University of Tehran, Tehran, Iran

² Associate Professor in Political Science, Faculty of Law and Political Science, Allameh Tabatabai University, Tehran, Iran

چکیده [English]

Introduction
In recent decades, economic relations between India and the United Arab Emirates (UAE) have witnessed significant growth, representing one of the most important examples of regional cooperation in the Middle East and South Asia. Given its strategic position along global trade routes and access to Gulf markets, the UAE has consistently been one of India’s primary partners in investment, trade, and energy. Since 2014, the Indian government has pursued proactive economic and trade policies to strengthen its economic diplomacy and enhance bilateral relations with the UAE through joint investments, infrastructure projects, and the expansion of diverse trade exchanges. This period has also been marked by India’s focus on creating regional economic alliances and leveraging economic diplomacy to increase its influence in the Middle East. This study aims to analyse and evaluate India’s economic diplomacy in the UAE between 2014 and 2022. The main objectives include examining the economic policies and strategies of the Indian government, identifying the key factors of success and existing challenges in bilateral economic relations, and analysing the impact of this diplomacy on trade, investment, and energy cooperation. Furthermore, the study aims to demonstrate how India’s economic interactions with the UAE at regional and global levels have strengthened its position in the Middle East, and to provide policymakers with insights into the field of economic diplomacy.
 
Methods
Qualitative research is an in-depth and descriptive approach that examines phenomena in their natural and real-life contexts. Instead of relying on numerical data, this method focuses on textual, verbal, or visual data to comprehensively understand meanings, experiences, and perspectives. The researcher plays an active role, collecting information through observation, interviews, focus groups, or document analysis. In qualitative research, data analysis is a gradual and interactive process involving categorisation, coding, and the extraction of meaningful themes and patterns. This method allows the researcher to identify complexities, contexts, and hidden relationships among concepts, providing rich and deep interpretations of social realities. Its flexibility also enables research questions to be refined or developed during the study. A key feature of qualitative research is validation through careful review and verification of data. By incorporating participant feedback, using multiple data sources, and revisiting findings, researchers can enhance the accuracy of results. This approach is particularly suitable for human, social, and cultural issues that quantitative data cannot fully explain, thereby generating contextual and comprehensive knowledge.
 
Findings
The analysis of India’s economic diplomacy in the UAE from 2014 to 2022 indicates that India, through diverse strategies, successfully expanded trade and investment relations with the UAE. Bilateral trade volumes consistently increased during this period, and India managed a significant portion of its energy imports and industrial and service exports via the UAE. Moreover, joint investments in infrastructure, information technology, and renewable energy projects strengthened economic relations and increased India’s influence in the Middle East. Additionally, India’s economic diplomacy, emphasising trade agreements and regional cooperation, has mitigated challenges posed by competition with other Asian countries and the effects of energy market fluctuations. The findings suggest that the use of economic diplomacy tools, such as participation in exhibitions, conferences, and direct negotiations with UAE institutions, contributed to the establishment of sustainable trade networks and enhanced mutual trust. Overall, this period demonstrates India’s success in consolidating its economic position in the UAE and leveraging regional opportunities to develop long-term economic relations.
 
Conclusion
The examination of India’s economic diplomacy in the UAE from 2014 to 2022 reveals that proactive and strategic policies significantly strengthened bilateral trade and investment relations. Achievements during this period include increased trade volumes, the development of joint projects, and enhanced cooperation in the energy and technology sectors. Furthermore, the use of economic diplomacy tools and continuous engagement with UAE institutions facilitated the creation of sustainable trade networks, thereby increasing India’s regional influence. Overall, this trend illustrates that smart economic diplomacy can play a critical role in reinforcing a country’s position in the international arena and capitalising on regional opportunities.

کلیدواژه‌ها [English]

• Economic Diplomacy
• India
• Gulf Cooperation
• United Arab Emirates
• Interdependence