نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

• حمید درج

دانش‌آموخته دکتری روابط بین‌الملل، گروه روابط بین الملل، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

چکیده

مقدمه: چین به‌عنوان برجسته‌ترین و مدعی‌ترین دولت در دریای چین جنوبی، رویکردی قدرتمندتر و گسترده‌تر را دنبال کرده است. چین سال‌هاست که در آب‌های مورد مناقشه گشت‌زنی و مانورهای نظامی انجام می‌دهد و این تمرینات را به طور چشمگیری افزایش داده است. این کشور درگیر احیای گسترده زمین، ساخت زیرساخت‌های نظامی و گشت­زنی در مناطق مورد مناقشه شده است که این امر منجر به تنش با سایر کشورهای مدعی شده و انتقادات بین­المللی را به دنبال داشته است. بازیگران منطقه‌ای و بین‌المللی نگران هستند که یک درگیری مسلحانه باعث اختلال در تجارت منطقه‌ای و بین‌المللی شود. منافع ایالات متحده به‌عنوان یک بازیگر اصلی در منطقه بیشتر در جهت ناوبری و گسترش نفوذ در منطقه است. آمریکا مدعی است که چین یکی از تهدیدهای اصلی برای امنیت دریانوردی جهانی است. دراین‌رابطه، آمریکا با توسعه همکاری­ها با متحدان خود در شرق آسیا و مشارکت در برگزاری رزمایش های نظامی منظم در منطقه در صدد مقابله با جاه­طلبی­ها و تهدیدات روزافزون پکن برآمده است.
روش: روش تحقیق در این نوشتار، توصیفی - تحلیلی است و شیوه گردآوری اطلاعات و داده‌های تحقیق از طریق منابع کتابخانه‌ای و اینترنتی صورت ‌گرفته است.
 
یافته­ها: چین پایگاه‌های نظامی در جزایر مصنوعی ساخته است تا به جاه‌طلبی‌های خود برای توسعه کمک کند. افزایش پتانسیل دفاعی - نظامی چین به همراه نظامی‌سازی آب­های دریای چین جنوبی و ادعاهای سرسخت آن، تقابل چین با آمریکا و برخی از کشورهای این منطقه را تشدید کرده است. چین در حال تقویت توانایی‌های نظامی خود برای جلوگیری از دسترسی آمریکا به غرب اقیانوس آرام است. این واقعیت که چین قصد دارد کل دریای چین جنوبی را کنترل کند؛ گامی تعیین‌کننده به‌سوی سلطه منطقه‌ای است که نظم جهانی را تهدید می‌کند. برخی از محققان چینی اذعان می‌دارند که یکی از اهداف مهم استراتژی محوری یا تعادل مجدد ایالات متحده، استفاده از اختلافات دریای چین جنوبی در جهت حفظ برخی آزادی‌های ناوبری یا هنجارهای حل منازعه نبود؛ بلکه به مهار رشد بین‌المللی گسترده‌تر چین نیز مربوط شد. مناقشات دریای چین جنوبی که به‌عنوان «مادر همه اختلافات سرزمینی» نامیده می‌شود؛ یکی از موضوعات مهم در روابط بین‌المللی اخیر منطقه آسیا و اقیانوسیه است. به دلیل وجود منافع مختلف در سطوح مختلف و اهمیت ژئوپلیتیکی دریا برای منطقه و سایر نقاط جهان، این موضوعات یکی از موارد اختلاف‌نظر بین چین و ایالات متحده است و ممکن است عنصری کلیدی در آینده روابط چین و آمریکا باشد. با رشد سریع اقتصادی، چین یک قدرت منطقه‌ای بزرگ در آسیا است و نفوذ آن به‌تدریج در سایر نقاط جهان گسترش می‌یابد. این امر باعث گسترش تنش و درگیری‌ها بین ایالات متحده و چین می‌شود. چین مانند بسیاری از کشورها، با بسیاری از چهارده کشور همسایه خود دارای اختلافات ارضی است؛ اما دریای چین جنوبی در کنار مناقشات دریای چین شرقی، از مواردی هستند که توجه بیشتری را به خود جلب می‌کنند.
 
نتیجه­گیری: ایالات متحده و چین به‌عنوان دو قدرت جاه‌طلب، جنوب شرق آسیا را مکانی کلیدی برای افزایش نفوذ و منافع چندوجهی خود می‌دانند. چین درگیر احیای گسترده زمین، ایجاد زیرساخت‌های نظامی و گشت‌زنی در مناطق مورد مناقشه شده است که این امر منجر به تنش با سایر کشورهای مدعی حاکمیت ارضی شده و انتقادات بین‌المللی را نیز به دنبال داشته است. در این میان، اقدامات تهاجمی و توسعه‌طلبانه چین در دریای چین جنوبی، تهدیدی استراتژیک برای کشورهای همسایه چین و ایالات متحده محسوب می‌شود؛ لذا ایالات متحده با تهدیدسازی از چین، نیروها و تجهیزات نظامی خود را در سال‌های اخیر در حوزه اقیانوس آرام تقویت کرده است تا بدین ترتیب، ضمن افزایش حضور و تقویت مناسبات با متحدان منطقه‌ای، خود را برای مقابله با تهدیدهای ناشی از توسعه و افزایش قدرت نظامی پکن در شرق آسیا آماده کند.

کلیدواژه‌ها

• دریای چین جنوبی
• آمریکا
• چین
• رقابت
• موازنه تهدید

موضوعات

• سیاست بین الملل در آسیا

عنوان مقاله [English]

US strategy to secure China's position in the South China Sea

نویسنده [English]

• hamid dorj

PhD in International Relations, Department of International Relations, University of Guilan, Rasht, Iran

چکیده [English]

Introduction
As the most prominent and assertive claimant in the South China Sea, China has adopted an increasingly powerful and expansive approach to this maritime space. For years, Beijing has conducted patrols and military manoeuvres in disputed waters, and these activities have grown markedly. China has also engaged in extensive land reclamation, constructed military infrastructure, and increased patrols in contested areas. These developments have intensified tensions with other claimant states and attracted international criticism. Regional and international actors are concerned that an armed confrontation in the South China Sea could disrupt trade. For the United States, as a major actor in the region, the principal interests are connected to freedom of navigation and the expansion of American influence. Washington presents China as one of the main threats to global maritime security. It has therefore sought to counter Beijing’s growing ambitions by deepening cooperation with its East Asian allies and participating in regular military exercises in the region.
 
Methods
This article uses a descriptive-analytical method. The data and information required for the study have been collected through library-based research and internet sources. On this basis, the study examines the United States’ strategy towards China’s position in the South China Sea and analyses how Washington has securitised China’s maritime behaviour and regional ambitions.
 
Findings
China has built military bases on artificial islands in order to support its wider developmental and strategic ambitions. The expansion of China’s defence and military capabilities, together with the militarisation of the South China Sea and Beijing’s firm territorial claims, has intensified its confrontation with the United States and with some regional states. China is strengthening its military capabilities in ways that can limit American access to the Western Pacific. The possibility that China seeks to control the entire South China Sea is therefore understood as a decisive step towards regional dominance and as a development that could threaten the existing global order. Some Chinese scholars acknowledge that one of the important objectives of the United States’ pivot, or rebalancing strategy, was not simply to use the South China Sea disputes to preserve freedom of navigation or norms of conflict resolution. Rather, this strategy was also connected to the broader aim of containing China’s international rise. The South China Sea disputes, often described as the “mother of all territorial disputes”, are among the most important issues in the recent international relations of the Asia-Pacific region. Because of the multiplicity of interests involved and the geopolitical importance of the sea, these disputes have become a principal point of disagreement between China and the United States. They may also become a key element in future Sino-American relations.
With its rapid economic growth, China has become a major regional power in Asia, and its influence is gradually extending to other parts of the world. This development has contributed to the expansion of tensions between the United States and China. Like many states, China has territorial disputes with a number of its fourteen neighbouring countries. Yet the South China Sea, together with the disputes in the East China Sea, has attracted particular attention. The United States interprets China’s actions in this maritime domain as aggressive and expansionist, while China regards its claims and activities as part of its sovereign rights and strategic requirements. This divergence enables Washington to frame China’s position in the South China Sea as a security threat. The securitisation of China’s role allows the United States to justify an expanded military presence in the Pacific, closer defence relations with regional allies, and regular participation in military exercises. In this sense, the South China Sea is not only a site of territorial disagreement, but also a strategic arena in which the balance of power, freedom of navigation, alliance politics, and regional order are contested. The American approach is therefore based on representing China as a growing threat whose maritime ambitions must be balanced through military preparedness, regional partnerships, and strategic pressure.

Conclusions
The United States and China, as two ambitious powers, regard Southeast Asia as a key arena for expanding their influence and pursuing their multifaceted interests. China’s extensive land reclamation, construction of military infrastructure, and patrols in disputed areas have generated tensions with other claimant states and drawn international criticism. In this context, China’s assertive and expansionist actions in the South China Sea are considered by the United States and by China’s neighbours to be a strategic threat. Accordingly, the United States has strengthened its military forces and equipment in the Pacific in recent years by constructing China as a threat. Through this strategy, Washington seeks to increase its presence, reinforce its relations with regional allies, and prepare itself to confront the consequences of Beijing’s development and growing military power in East Asia.

کلیدواژه‌ها [English]

• South China Sea
• America
• China
• competition
• balance of threats